De hervorming van de nomenclatuur van medische verstrekkingen, die sinds 2019 wordt voorbereid, beoogt een grondige modernisering van het systeem waarmee medische prestaties binnen de verplichte ziekteverzekering worden omschreven en vergoed. De huidige nomenclatuur is grotendeels opgebouwd in de voorbije decennia en is door opeenvolgende toevoegingen complex en weinig transparant geworden. Bovendien sluit de bestaande structuur onvoldoende aan bij de hedendaagse organisatie en praktijk van de gezondheidszorg.
De hervorming wil daarom de nomenclatuur eenvoudiger, coherenter en toekomstbestendiger maken. Niet langer de specialisatie van de arts, maar in eerste instantie de anatomie en de aard van de uitgevoerde verstrekking vormen het uitgangspunt. De specialisatie wordt afzonderlijk als kenmerk opgenomen. Daarnaast worden de bestaande codes van zes cijfers vervangen door codes van zeven cijfers zonder ingebouwde hiërarchie. Hierdoor kan relevante informatie flexibeler worden verwerkt en kunnen nieuwe medische ontwikkelingen gemakkelijker in het systeem worden opgenomen.
Een belangrijke doelstelling is ook meer transparantie over de samenstelling van honoraria. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen het professionele gedeelte, dat de intellectuele prestaties van de arts vergoedt, en het operationele gedeelte, dat betrekking heeft op de kosten die met de uitvoering van de verstrekking samenhangen. Dit moet op termijn bijdragen aan een meer objectieve en evenwichtige vergoeding tussen verschillende medische disciplines en vormt tevens een bouwsteen voor een bredere modernisering van de ziekenhuisfinanciering.
De inhoudelijke hervorming verloopt volgens drie activiteitensectoren: medisch-technische en heelkundige verstrekkingen (ATMC), specifieke medisch-technische verstrekkingen (AMTAA) en raadplegingen en vergelijkbare prestaties (ACA). Per sector worden de verstrekkingen eerst geherstructureerd en opnieuw omschreven. Vervolgens worden de toepassingsregels uitgewerkt, zoals voorwaarden voor aanrekening, cumulatiebeperkingen en frequentielimieten. In een volgende fase worden relatieve waardeschalen opgesteld voor zowel het professionele als het operationele gedeelte. Uiteindelijk moeten deze waardeschalen worden vertaald naar concrete tarieven.
Naast de inhoudelijke hervorming is er aandacht voor de praktische overgang. Zo wordt gewerkt aan een digitale beheertool en aan maatregelen om mogelijke gevolgen voor ziekenhuisfacturatie en aanverwante regelgeving op te vangen. Communicatie, opleiding en overleg met de betrokken actoren moeten ervoor zorgen dat de invoering zorgvuldig en transparant verloopt.
Wat de voortgang betreft, is de eerste fase van de herstructurering afgerond. De uitwerking van de toepassingsregels en de opmaak van de relatieve waardeschalen zijn nog aan de gang. Een verklarende nota over de methodologie voor het ramen en financieren van praktijkkosten vormt daarbij een eerste stap in het verdere traject. De uiteindelijke vaststelling van de tarieven en de bijbehorende onderhandelingen volgen in een latere fase. De hervorming is daarmee geen louter technische aanpassing van codes, maar een structurele hertekening van het vergoedingssysteem, met belangrijke gevolgen voor artsen, ziekenhuizen, zorgverleners en patiënten.
BRON: https://www.riziv.fgov.be/nl/nomenclatuur/hervorming-van-de-nomenclatuur-van-medische-verstrekkingen